EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Was je ingedut?
Ik denk het.
Ik help je ze naar boven te dragen. -Ik geniet er nog even van.
Weet je nog toen Steve en Shirl zo klein waren?
Ze worden groot, dat is zeker.
Binnenkort betrap je ze niet meer zo.
Dan behandelen ze je onvermijdelijk zoals Theo.
Je weet hoe ze is.
Nooit, zelfs niet toen ze klein was.
Kon ik ze maar bevriezen.
Dat ze altijd zo bleven.
Slapen je armen?
Komen jullie?
Kom, lieverd. We gaan naar bed.
Wat een storm.
Bent u niet wakker geworden?
Ik haat stormen. Sinds ik klein was.
Maar deze...
Ik ben door het meeste heen geslapen, maar ik heb heel raar gedroomd.
Ik hou er wel van. Ze ontspannen me.
Mijn dochter is er doodsbang voor. Hopelijk groeit ze eroverheen.
Het hangt ervan af hoe we ons als kind voelden. Dat blijft zo.
Dat zal wel.
Toen ik 12 was, stierf mijn vader onverwachts.
Het spijt me. -Mij ook.
Het was een auto-ongeluk.
De ene dag was hij er, de volgende dag niet.
Ik kon het niet verwerken.
Ik was gevoelloos. Ik huilde niet eens. Zelfs niet op de begrafenis.
Dat is niet ongewoon. Vooral voor een kind.
Een paar dagen na de begrafenis...
...liet mijn moeder me thuis met mijn zusje.
Ik zat in de woonkamer in de relaxfauteuil van mijn vader.
Ik voelde me altijd klein als ik daar zat.
En plotseling borrelde het omhoog.
Ik voelde alles, eindelijk. Toen begon ik te janken.
Er brak een dam door.
Precies op dat moment hoorde ik getik op het raam. Regen.
Ik vond het raar, want vlak ervoor was 't zonnig. Het hoorde niet te regenen.
Maar het werd...
...heftig.
Ik dacht dat het hagel was. Dat moest wel met dat geluid.
Dus ik huilde harder en het ging ook harder hagelen.
Ik had eerder hagel meegemaakt, maar niet zo.
Dit klonk als keien, als echte stenen.
Een van de ramen in m'n zusters kamer brak en Janet krijste. Ik rende erheen en...
...ik zag het. Het waren keien.
Zwarte steentjes die de ramen raakten en op de grond buiten afkaatsten.
Ik zag ook de steen die het raam had gebroken. Daar op het tapijt.
Zo groot ongeveer.
Mijn moeder kwam binnenrennen. Haar hoofd bloedde, herinner ik me.
Ze werd op de oprit geraakt.
Ze greep Janet en mij, hield ons vast en we doorstonden het.
Zo plotseling als het begon, stopte het.
Stilte.
Het is eerder...
...gebeurd, weet je.
Harrisonville, Ohio, 1901. Het regende steentjes op een hele stad.
Ook een keer in Sicilië, vanwege de Etna. Die kwam tot uitbarsting.
Daar viel puimsteen.
Het gebeurt ook in de Openbaring.
Dat klopt.
'Hagelstenen zo zwaar als een talent', staat er.
Hoe zwaar is een talent?
Zo'n 34 kilo, geloof ik.
Dat was het zeker niet. De wereld eindigde niet, maar...
...ik dacht ergens altijd dat...
...het mijn schuld was. Dat ik het was.
Ik had die dag de meest harde, duistere gevoelens van mijn hele jonge leven gehad.
Die had ik naar de hemel afgeschoten.
Ze ontmoetten elkaar daar boven in de atmosfeer...
...en vielen weer bovenop me.
Toen papa stierf, liet ik het stenen regenen.
Als kind vind je zoiets heel logisch.
Naarmate je ouder wordt, gaat 't gek klinken.
Wat zei je eerder tegen me?
'Er is meer tussen hemel en aarde...
...Horatio, dan we vermoeden of dromen.'
Toe nou, niet nu.
Ik heb nee gezegd.
Wat is er aan de hand?
Hij wil kleren van mij.
Niet voor mij, voor Abigail.
Ik geef je niks voor je denkbeeldige vriendin.
Ze is niet denkbeeldig.
Niet schreeuwen.
Abigail bestaat echt, maar haar kleren zijn niet zo cool als de jouwe.
Ze zien er oud uit.
Ik dacht dat ze nieuwe kleren fijn zou vinden en jij hebt er zoveel.
Niet de kleren van je zus.
Abigail bestaat niet echt.
Wel waar.
Zeg mam waar ze woont.
In het bos.
Veel plezier. Ik ben in mijn leeskamer als er iets is.
Welke kamer is haar leeskamer?
Laat mama met rust. Ze voelt zich de laatste tijd niet goed.
Mijn kindjes.
Mam.
Het was de tweeling. Ik weet het.
Ik weet niet hoe, maar het is zo.
Ze waren volwassen, dus ik herkende ze niet meteen, maar hoe meer ik keek...
...hoe zekerder ik het wist. Het was Nellie.
Wat afschuwelijk.
Wat een vreselijke droom.
Je moet onder het lezen zijn ingedut.
Natuurlijk.
Het was 'n vreselijke droom.
Weet je, ik...
Ik heb nu bijna constant hoofdpijn en mijn dromen zijn zo levendig.
Van die dromen die echter lijken dan het leven.
Misschien...
We voelen ons beiden de laatste tijd een beetje geschift.
Ik kan 't nog niet geloven dat ik dit deed.
Het doet vreselijk pijn.
Ik voel me zo stom.
Ik weet niet of het door de schimmel, chemicaliën of het geluid beneden komt.
Ik was verstrooid.
Ongelooflijk dat ik niet keek.
Je dacht dat de stekker eruit was. Die hoorde eruit te zijn.
Wellicht heb ik teveel van arme Stevie geëist.
Hij is 'n taaie, hij kan het aan.
Schatje.
Er is iemand binnen.
Vooruit. Schiet op.
De kamer is mooi geworden.
Het was mijn kleedkamer. Daarna een kinderkamer.
Ik droom, nietwaar?
Natuurlijk. Ik ben een droom, jij bent een droom en wij ook.
Je bent mooi, weet je dat?
Een echte vrouw. Willie zal je geweldig vinden.
En deze kamer, ik zou zweren dat ik bijna stadsgeluid hoor.
Ik mis de stadsgeluiden. De claxons doen me altijd lachen.
Ga zitten.
Sorry dat ik het zeg, maar je bent uitgeput.
Wil je erover praten?
Dat weet ik niet zeker.
Het is jouw droom.
Ik...
...had hier een wieg staan, geloof ik.
Ik schilderde er blauwe bootjes op...
...zodat hij in slaap zou wiegen en over blauw water zou dromen.
Ik schilderde ze zelf en hij was zo blij in die wieg.
Ik was er kapot van hem leeg te zien.
Je probeert ze steeds te beschermen.
Meer kun je niet doen, maar het is moeilijk, nietwaar?
Je kunt ze niet altijd beschermen, of wel?
Een kind verliezen.
Denk je dat er iets ergers bestaat?
Er bestaat niets ergers.
Dat kan niet.
Ik droomde een paar nachten geleden....
...tijdens de storm dat ik m'n dochtertje verloor.
Ik zag haar nergens.
Het leek zo echt.
Dat heb ik ook een keer gedroomd.
Ik droomde dat ze zomaar in haar eigen lichaam stikte.
Ze snakte naar lucht alsof de kamer onderwater stond...
...en trilde alsof ze op de elektrische stoel zat.
Ik droomde dat ik haar handje vasthield en naast haar zat...
...en dat ze er weken over deed om die waterige lucht niet in te slikken...
...en me niet als 'n vis op het droge aan te gapen, maar tenslotte deed ze 't.
Ze ademde hortend en stotend.
Ze werd stijf en haar ene oog werd bloedrood...
...en ze trilde zo dat het bed trilde. Toen ze begon te trillen, ging het snel.
Ze bungelde. Ze stierf.
En mijn zoontje...
Ik droomde ooit dat zijn beentjes ermee ophielden, ze...
...stopten gewoon op een dag Hij kon niet lopen...
...niet staan en niet praten. Toen kon hij alleen nog huilen...
...en op de muren bonzen...
...voor hulp en om mama te roepen. Alleen bam, bam.
Hij zag me niet eens. Op 't eind zag hij me niet daar bij hem.
Toen stopte hij met bonzen, met huilen. Hij stopte met alles toen hij stierf.
Ik hield hem zolang vast dat hij koud werd in mijn armen.
Maar dat was gewoon 'n droom.
Gewoon een droom. De ergste droom.
Een schreeuwend schrikbeeld.
Maar toen werd ik wakker. En ze lagen veilig in hun bedjes.
Zijn ze niet perfect?
Ze zijn het neusje van de zalm.
Ik wed dat je alles voor ze zou doen. Of niet?
Wat als ze een droom hadden?
Een heel nare, een verschrikkelijk schreeuwend schrikbeeld.
Het ergste wat er is. Wat zou je doen?
Ze wakker maken.
Ik bedoel een droom die zo gemeen is, zo eng...
Een droom over ziekte, zwaarmoedigheid...
...een aandoening...
...verrotting, verlies en duisternis.
Als zij in die droom vastzaten, zou je ze wekken.
Natuurlijk. -En ze beschermen.
Geen nare dromen of schreeuwende schrikbeelden meer.
Je zou ze wekken en in perfecte staat houden.
Precies zoals ze zijn...
...nietwaar?
Ja.
Is dat even toevallig.
Want ik heb een geheim.
Een manier om ze te wekken en te beschermen...
...als ze in die dromen vastzaten.
Wat dan wel?
Wat doe je nou?
Sorry, ik had...
...een vreselijke droom.
Denk je?
Ik weet niet wat...
Wat is er met je? -Niets.
Je houdt 'n schroevendraaier tegen m'n keel.
Niet waar. Ik was...
BOUWTEKENING BEGANE GROND
Ik kan kijken of Janet zin heeft in bezoek.
Voor een paar dagen of zo.
Dat zou je goed doen.
Een paar maar. -Maar hoe?
Dan heb je de kinderen en het huis...
Ik red het wel.
Ik denk dat ik die migraines heb onderschat.
Ik droom constant.
Ik weet het.
Je bent moe.
Het bekroop me plotseling.
Maar...
...ik kom er wel uit.
Ik beloof het.
Niet rennen, jongens.
Welterusten, knoopje.
Welterusten.
Ik hou heel veel van je.
En ik van jou.
Ga maar lekker slapen.
Wat als ik een nare droom heb?
Waarover? De Dame met de kromme nek? Of het blonde meisje in het bos?
Niet de Dame met de kromme nek. Een ergere droom.
We kunnen jouw dromen vast wel aan.
En als ik droom dat je ons doodt?
Of dat je ons de duisternis in stuurt en we gewond raken?
Echt gewond.
Je stuurt ons de duisternis in...
...en mijn hart breekt doormidden. Ik voel me...
...weken, maanden, jaren niet gelukkig tot ik 't niet meer uithoud en moet sterven.
En wat als ik zo droevig ben en bang voor het donker daarbuiten...
...dat ik gif in me stop?
Ik vergiftig me jarenlang...
...tot mijn bloed in gif verandert en mijn lichaam kapot gaat.
Je stuurt ons de duisternis in en het donker pakt ons...
...stukje bij beetje, jarenlang, tot ik op een zilveren tafel lig...
...met mijn kaak dichtgenaaid en Luke dood en koud op de grond ligt...
...met een naald in zijn arm...
...en dat jij ons hebt gedood, omdat jij ons daarheen had gestuurd...
...'s nachts, in het donker.
Dat zou ik nooit doen.
Wat zei je?
Dat zou ik nooit doen.
Zou je ons uit zo'n droom wakker maken?
Natuurlijk.
En ons beschermen?
Natuurlijk.
Maar zijn we veilig bij jou? Echt waar?
Wat bedoel je, lieverd?
Natuurlijk zijn jullie bij mij veilig.
Gaat het wel?
Waar is de tweeling?
Beneden.
Natuurlijk.
Weet je het zeker? -Ja, liefje.
Ik had u niet gezien.
Ik hou me schuil.
Ongelooflijk dat je in zo'n groot huis nauwelijks een plekje voor jezelf vindt.
Wat doe je daarmee?
Dit is voor een projectje waar uw zoon aan werkt. Zeg niet dat ik 't heb gezegd.
Het is een verrassing.
Voor mij? Inderdaad.
Hij is...
...bezorgd om u.
Gaat het wel met u?
Je geeft thuis les, nietwaar?
Ja.
Ik denk dat ik 't begrijp. Vroeger niet.
Maar als ik te lang nadenk over de wereld daarbuiten...
Mijn dochtertje is beter bij mij. Dat weet ik heel goed.
Ik dacht altijd dat we ze alleen maar hoefden klaar te maken voor de wereld.
Ik weet niet waarom, maar als ik nu naar mijn kleintjes kijk...
...voel ik alleen...
...doodsangst voor als ze buiten die muren komen.
Alsof ik een steen in mijn maag heb.
Het is gewoon bezorgdheid. Gelukkig heb ik Hugh.
Hij is mijn touw.
Ik heb altijd iemand nodig gehad om me aan de grond te houden...
...en niet te piekeren.
Mijn kinderen zijn veilig, het is een hersenspinsel.
Als u zich zorgen maakt om uw kinderen...
...laat niemand u dan zeggen dat uw gevoel u bedriegt...
...of dat u zich moet ontspannen...
...zeker niet iemand die die zielen niet in zich heeft voelen groeien.
Houd stand tussen de wereld daarbuiten en deze zieltjes.
De wereld daarbuiten heeft tanden, is hongerig en stom.
Hij eet zonder na te denken of ze onschuldig zijn.
Luister naar uw instinct. Houd de deur dicht.
Zelfs als ze u daarom haten. Of hij.
Hoelang blijft u nog hier? Ik bedoel uw gezin.
We hoopten eind augustus weg te zijn, zodat de kinderen naar school kunnen.
Maar wie weet, nu met het schimmelprobleem?
Augustus is goed.
Eerder zou beter zijn.
En voor u misschien nog eerder.
Waarom zeg je dat?
Het is maar een idee.
Dit huis...
...is een vreemd huis.
Ik heb hier lang gewerkt.
Ik zeg alleen dat het net zo stom en hongerig is als de rest.
Wij blijven niet na zonsondergang...
...Horace en ik.
En mijn kind mag hier niet komen.
Nooit.
Ik wilde eerst niet eens helpen toen u dit huis kocht.
Horace zei dat hij uw man zou helpen en vroeg of ik ook kwam, maar ik zei nee.
Ik wilde niet nog iets opgegeten zien worden.
Maar toen zei hij dat het een gezin was.
Kleine kinderen.
Twee kinderen net zo oud als die van mij.
Dus ik zei dat ik zou werken.
Overdag. Om een oogje in het zeil te houden.
Het is maar een huis.
Misschien.
's Nachts is het heel anders.
In het donker is het anders. Maar dat weet u, nietwaar?
Ik ga er even tussenuit.
Ik ga maandag naar mijn zus. Om wat op adem te komen.
Heel goed.
Ik breng dit naar de jongeman, zodat hij z'n project kan afmaken.
Ik zal voor u bidden.
Ik weet dat het niet uw ding is, maar ik bid elke avond...
...voor uw gezin binnen deze muren.
Vanavond zal ik meer bidden, voor u.
Dat stel ik op prijs.
Mevrouw.
Heb jij dit gedaan?
Wat mooi. Zonder hulp?
Om je op te vrolijken. Papa zei dat je...
Wat zei hij?
Ik weet dat je een korte vakantie neemt. Ik wilde je opvrolijken.
Lieverd.
Hoelang blijf je weg?
Niet zo lang, liefje. Ik moet er gewoon even uit, meer niet.
Dit is perfect.
Ik vind het prachtig.
O, kindje.
Vertel nog eens.
Waarom?
Dus het was een ongeluk?
Sloeg je per ongeluk met je hand door een spiegel?
Ik heb met Steve gepraat... -Ik weet niet en zoals hij het vertelt...
Ik weet niet hoe hij het vertelt.
Wat moet ik nu doen? Wat wil je dat ik doe?
Ik weet het niet.
Ik denk dat ik hulp nodig heb.
Van jou of van iemand anders. Ik ben niet mezelf.
Ik ben mezelf kwijt.
Je bent moe.
Je bent gestrest door dit project, door de kinderen, je bent gestrest.
Dat ben ik niet. Wel toen we hier kwamen.
Door alle vertrouwde dingen.
Ik was gestrest en blij...
...tevreden, gemotiveerd, bezorgd, uitgeput en geïrriteerd.
En nuchter, nerveus, creatief en trots. Al die dingen.
Maar al die nuances zijn nu weg.
Er is slechts één over.
Ik ben bang.
Alleen dat. Verder niks.
Ik ben alleen bang.
Zou er iets mis zijn met me? Echt helemaal mis?
Maandag is wat laat voor je reis.
Dan ga ik morgen.
Morgenvroeg.
Het komt goed.
Dan heb je de kinderen en het huis...
Ik kan het aan.
Ik laat ze niks overkomen. -Zo simpel is 't niet.
Jawel.
Ze redden het wel.
En jij ook.
Kijk me aan.
Jij ook.
Gedraag je. En zorg goed voor jullie arme, knappe papa voor mij.
Je hebt niet gezegd hoelang je wegblijft.
Niet lang. Tante Janet heeft even mijn hulp nodig.
Ik kan meegaan.
Ik ben bang van niet, liefje, deze keer niet.
De taxi staat voor. Ik moet naar 't vliegveld.
We redden het wel.
Goede vlucht.
Bel me als je bij Janet bent.
Doe ik.
Ik hou van je. -Heel veel.
Ja, liefje?
Mag Abigail blijven slapen zolang je weg bent?
Als een slaapfeestje.
Nellie zei dat het goed was. Ze mag mijn bed hebben.
Prima, liefje.
Lief zijn.
Dat kan niet waar zijn.
RATTENGIF
Luister, je kunt hier niet zitten...
Jongens.
Stil, het is mama.
Hoe was je vlucht?
Goed.
Vraag waar de couscous is. Ik wil couscous.
Ik eet dit echt niet.
Het smaakt naar karton. -Abigail blijft slapen. Zoals ik zei.
Hij kan ons niet alleen cornflakes geven.
Hoe gaat het met Janet?
Goed. -Doe haar de groeten.
Ik blijf tot laat op.
Hugh zegt hallo.
Jongens.
Groetjes van Janet. -Stilte.
Ze maakt margarita's.
Bel me straks als de kinderen slapen.
Je hebt je handen vol.
Ik hoor je, ventje.
Wil iemand helpen...
Wat doe je hier?
Ik zoek eten.
Papa kan niet koken.
Maar wat doe jij hier? Ik dacht dat je bij tante Janet was.
Ik miste jullie zo. Dat is alles.
Droom jij ook?
Wat?
Jullie zijn zo snel groot geworden. Jij en Steve.
Theo ook.
Kittens hebben hun mamma nodig en dan niet meer.
Gaat het wel?
Ga slapen, liefje.
Liefje, wat doe...
Wie ben...
Jij bent Abigail.
Ik zei toch dat ze echt bestond.
Luke zei dat het mocht.
Je zei dat ze mocht blijven slapen, papa ook.
Ik wil geen problemen krijgen.
Wat ben je toch lief. Nee, lieverd, die krijg je niet.
We gaan trouwens zo als verrassing een theekransje houden.
Theekransje?
Ja, je hebt zo'n geduld gehad.
Maar we moeten heel stil zijn, kittens. Volg me.
Doe je mee?
Hij is open.
Je hebt de sleutel gevonden.
Wil je het geheim weten? Wij zijn de sleutel.
Het spijt me.
Nee, mij.
Ik ben zeker ingedut.
Gaat het, lieverd?
Waarom ben je wakker?
Je zei toch dat mama bij tante Janet was?
Ja.
Maar ik zag haar net in de keuken en ze deed heel raar.
Hoe drink je je thee?
Weet ik niet.
Ze mag niet vaak haar huis verlaten.
O nee? -Maar ze is listig. Zoals ik.
Mijn mama mag het niet weten. Ze maakt zich over alles bezorgd.
Je bent volkomen veilig.
Daar gaat dit eigenlijk om. Ervoor zorgen dat iedereen veilig is. Altijd veilig.
GIF
Het is nog wat heet.
Je blies erop.
Je sterrenkopje. Als je drinkt...
...hou je je pink omhoog. Zo.
Wacht. Nu voor mij.
Wat is er?
Niets.
Helemaal niets.
Eindelijk.
Jullie zijn zo mooi.
Ik ben zo gelukkig.
Je hoeft niet bang te zijn, liefje.
Waarvoor? -Wat je me vroeg.
Die heel nare droom. Natuurlijk zou ik je wakker maken.
Ik maak ons allemaal wakker.
Welke droom?
Het is oké, ze heeft 'n nachtmerrie. Ze wordt zo wakker.
Wat is er?
Heel even en dan is de pijn weg.
Ze is veilig.
Drink je thee op.
Wat doe je?
Abigail staat bij het raam. Ze is in orde.
Ze staat voor het raam.
Sta op.
Ze zijn daarbinnen.
Hij wil ze van je afpakken.
Nee. Jawel, mopje.
Ze liegt.
Ze liegt...
...die daar. Wie?
Poppy.
Ze is een leugenaar.
Kunt u me helpen?
Wat kan ik voor je doen, liefje?
Ik moet wakker worden.
Ogen dicht.
Stap in de auto.
Ik zie Abigail voor 't raam.
Hij vermoordt ze.
Hij rijdt ze 't donker in. Hij vermoordt ze allemaal.
Hij rijdt ze naar de zilveren tafel.
Naar ziekte en hartzeer, verdriet en de dood...
...en die tanden die scheuren, kauwen en ze stukje bij beetje levend opeten.
Hou je mond.
Ben je nu wakker?
Hij vermoordt ze...
...allemaal.
Het is in orde, snoepje. Het is maar een droom.
Een schreeuwend schrikbeeld.
Ik wil wakker worden.
Word wakker.
Dan vind je de kleintjes veilig in hun bedden.
Ik wil wakker worden.
Zo graag.
Waarom word ik niet wakker?
Oké, jongens.
Wat gaaf.
Dit is het dan. -Geweldig.
Net 'n kasteel. -...ooit heb gezien.
Het is enorm. Wat groot.
Dit is krankzinnig. -Ja, hè?
Blijf in de buurt, we moeten de auto uitladen.
Blijf in de buurt. Laat maar.
Het is hier ijskoud. -Overdrijf niet zo.
Het is geweldig.
Ja, de hele zomer.
Ik ga mijn camera halen.
In welke tas zat die? -De blauwe, nog in de auto.
Ruikt ook raar.
Papa en ik hebben veel te doen, maar zodra we het verkopen...
Zijn we rijk. -Zeg dat niet tegen hen.
We zullen erin zwemmen. -Het zal wel.
Maak de verwarming.
Gaat het? -Een lange dag.
Zij zijn in elk geval blij.
Het wordt een lange zomer.
Wilde je niet altijd eeuwig zomer?
Hebben jullie de trap gezien?
Het is echt fantastisch.
Er zijn zoveel boeken. Genoeg voor jullie boekenlijst.
Waar is mijn kamer? -En de onze?
Die zijn boven. -Boven.
Ik neem de grootste.
We hebben ze al gekozen.
Trouwens, ik ben de oudste. Ik krijg de grootste.
Wacht even, ik wijs ze jullie.
De slaapkamers zijn al toegewezen, dus geen ruzie daarover.
Zeg Shirley dat ik geen kamer deel.
Kom je?
Jij mag 't doen.
Jeetje, bedankt.
Theo neemt de groene kamer. Die wil ik.
Pech, het is al geregeld.
Ik kom eraan, ik wijs ze jullie.
Zeker weten?
Ga maar verder zonder mij.
Dat is onmogelijk.